Rodzina rakiet nośnych Falcon | |
![]() Falcon 9 podczas startu misji CRS-2 (2013) | |
Producent | |
---|---|
Data pierwszego startu |
4 czerwca 2010 |
Data ostatniego startu |
1 marca 2013 |
Statystyki | |
Wszystkie starty |
5 |
Udane starty |
5 (100%) |
Nieudane starty |
0 |
Zdolność wynoszenia |
LEO: 10,45 t |
Siła ciągu przy starcie |
4940 kN |
Wymiary | |
Długość |
54,9 m |
Średnica |
3,6 m |
Masa całkowita |
333 400 kg |
Ilość stopni |
2 |
Stopnie rakiety | |
Stopień 1. |
9x Merlin 1C |
Stopień 2. |
1x Merlin 1C Vacuum |
Falcon 9 v1.0 – pierwszy przedstawiciel rodziny rakiet nośnych Falcon 9 amerykańskiej firmy SpaceX. W 2013 roku został zastąpiony przez mocniejszy wariant Falcon 9 v1.1.
Pierwszy stopień był zasilany przez 9 silników Merlin 1C, które dawały łączną siłę ciągu o wartości 4,94 MN. Nominalny czas pracy silników wynosił 170 sekund.
Drugi stopień to konstrukcyjnie krótsza kopia pierwszego, był zasilany pojedynczym silnikiem w wersji przystosowanej do próżni (Merlin 1C Vacuum). Silnik ten wytwarzał ciąg 445 kN w próżni, miał zdwojone zapalniki umożliwiające wznowienie pracy silnika. Jego nominalny czas pracy wynosił 345 sekundy. Silnik miał możliwość regulowania ciągu podczas pracy w zakresie 60-100%. Stopień był wyposażony w system reakcyjnego sterowania (RCS), na który składały się 4 silniczki Draco napędzane mieszaniną monometylohydrazyny i tetratlenku diazotu, o ciągu 400 N każdy.
Ściany i kopuła zbiornika paliwa były wykonane ze stopu aluminium i litu. Połączenie między stopniami były wykonane z włókna węglowego wraz z rdzeniem aluminiowym. System separacyjny stanowiły odpychacze pneumatyczne.
Cała rakieta miała wysokość 54,9 m i średnicę 3,6 m. Potrafiła ona wynieść na niską orbitę wokółziemską (ok. 200 km) ładunki o masie do ok. 10 t, natomiast na orbitę geostacjonarną do ok. 2,4 t. Starty odbywały się z kosmodromu na przylądku Canaveral w USA[1].